Alles over De Standaard

"Naar school wandelen of fietsen is ongezond", kopte De Standaard eind augustus boven een artikel over luchtkwaliteit. Geen bemoedigende boodschap voor ouders en kinderen die vol goede moed de auto aan de kant willen laten bij het begin van het nieuwe schooljaar. Waarom zijn we zo gefixeerd op luchtkwaliteit? En belangrijker nog: hoe gaan we ermee om?

"Het woord vooruitgang heeft geen enkele zin zolang er ongelukkige kinderen bestaan", zei Albert Einstein ooit. Inderdaad: wat voor nut hebben nieuwe ontdekkingen en ontwikkelingen als we ze niet kunnen doorgeven aan een nieuwe veerkrachtige generatie?

Toen de rectoren van de Belgische Universiteiten in hun open brief vorige week hun bezorgdheid uitten over "het huidige klimaat rond migranten, met een afnemend respect voor de menselijke persoon en met verminderende aandacht voor de bescherming van de meest kwetsbaren in onze samenleving", was ik blij en trots dat zij deze boodschap van mededogen vanuit hun functie de wereld ingestuurd hebben.

De Vlaamse regering werkt aan een herziening van het medisch onderzoek voor scholen. Vanaf volgend schooljaar daalt het aantal bezoeken tijdens de schoolloopbaan van zeven naar vijf, maar er komt meer aandacht voor het mentale welzijn. Dat schreef Het Laatste Nieuws maandag.

"Patiënten blijven vertegenwoordigd in de raad van bestuur van het Kenniscentrum. En ook na de herschikking van de administraties hebben ze recht op twee zitjes in het overlegplatform Sciensano." Dat zegt minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid Maggie De Block in een reactie op eerdere mediaberichten.

Op vrijdag 8 september wijdde 'De Standaard' een artikel aan de ontslaggolf die op komst is bij de vzw Farmaka (http://www.standaard.be/cnt/dmf20170908_03060445).

Peter Degadt spreekt de doemberichten over de Vlaamse ziekenhuizen tegen: patiënten zullen altijd kwaliteitsvolle zorg krijgen. Maar de druk op artsen moet wel verlichten.

In een opiniestuk in De Standaard en Artsenkrant reageerden professoren huisartsgeneeskunde Jan De Maeseneer, An De Sutter en Sara Willems vorige week op de suggestie van gezondheidseconoom Erik Schokkaert om mensen die "gezond" leven een korting te geven op de ziekteverzekeringspremie. Terecht stellen de Gentse proffen dat hier een stuk solidariteit ondermijnd wordt.

Het was in De Standaard dat de collega's Roy Remmen en Ann Van Den Bruel samen de uitspraak deden dat eerstelijnszorg kreunt onder het juk van een versleten betaalsysteem. Het verbaast ons niet. Wie in Vlaanderen vanuit de huisartsgeneeskunde ook een academische carrière weet op te bouwen, vertoeft immers in kringen waar het 'bon ton' is om de klassieke gewoonten en modellen af te wijzen.

Voor de tweede keer heeft een minderjarige in ons land euthanasie gekregen. Het gaat om een minderjarige uit Wallonië. Aan welke ziekte hij of zij leed, is niet duidelijk.

Vorig weekend bracht een Vlaamse kwaliteitskrant het rapport De stoornissen van de psychiatrie uit. De publiek openbare rapporten van Zorginspectie waren de aanleiding. Het medisch handelen werd inhoudelijk niet geauditeerd. Als je de eerste 15 rapporten zelf leest, kan je je niet van de indruk ontdoen dat ze nog verbloemend zijn.

Jan De Maeseneer is er voorstander van om specialisten in het ziekenhuis een vast loon te geven, dat netto tussen 4.500 en 9.000 euro kan bedragen.

Krijgen onze baby's te veel geneesmiddelen? Of worden ze (samen met hun ouders) te veel gepamperd?

Afgelopen zaterdag bracht De Standaard het verhaal van een ex-medewerkster uit een zorghotel die de krappe personeelsbezetting in de ouderenzorg aanklaagt. Op haar website betreurt Zorgnet-Icuro deze "negatieve beeldvorming".