Al klinkt het wel wrang dat de assistenten speciale aandacht vragen voor mogelijke toekomstige werkloosheid. Een aberratie dat dit nodig is na een opleiding van meer dan een decennium - vaak nog veel langer - waarin de samenleving ontzettend veel geld investeert.

We komen van ver en het welvaren van jonge artsen ligt Artsenkrant na aan het hart

Temeer daar sommige specialismen - lees: de meer intellectuele disciplines - toch niet bepaald een overschot aan praktiserende artsen hebben. Om te voorkomen dat jonge artsen een baantje als poetshulp in het ziekenhuis (moeten) aannemen, kan gedifferentieerde financiële steun aan stagediensten inderdaad helpen. De specialisatie waarvoor artsen opteren, zou immers niet in functie mogen staan van geldelijke besognes. Een vergoeding boven het minimum - wettelijk - netto uurloon is eveneens een billijke eis.

We komen van ver en het welvaren van jonge artsen ligt Artsenkrant na aan het hart. Helaas is in de politiek gelijk hebben nog altijd iets anders dan gelijk krijgen. Vele verenigingen formuleren eisen en het regent al sinds september memoranda in aanloop naar de parlementsverkiezingen.

Zelfs een zwaargewicht als Zorgnet-Icuro vreest voor politieke vergetelheid en opteert daarom voor een publieksbevraging alvorens ze finaal met haar eisenpakket naar de overheid trekt. Allemaal in de hoop zich te kunnen onderscheiden. De kans dat het Vaso-memorandum ergens onderaan een stapel documenten belandt of in de schuif van een of ander ministerie stof gaat vergaren, is helaas niet denkbeeldig.