Ik heb het geluk mee te mogen rijden met een groep enthousiaste leraars en studenten van de kunstacademie uit Oudenaarde. Bauhaus was zowel een kunstenaarsschool als een pedagogisch project. Volgens sommigen zelfs een manier van leven. In de school werd lesgegeven op een 'revolutionair intelligente' manier: studenten dienden hun eigen creativiteit te exploreren door te werken met de meest uiteenlopende materialen. Via de kennis van het ambacht en de ervaring van de ambachtslieden.

Er werd bewust en gedreven gezocht naar een architectuur met maatschappelijke impact, met een oproep tot internationale samenwerking. Alle nieuwe technieken werden omarmd en onderzocht in relatie tot het aanwenden in de kunst en de architectuur. Men verwelkomde de kunstzinnige robot, in dienst van de collectiviteit. 'Aan grootse artistieke prestaties ligt een collectief ten grondslag', aldus Gropius. Sommige kunsthistorici beweren dat hun progressieve ideeën voor een andere stijl, voor hun betere wereld, het Duitse nationaalsocialisme mogelijk en groot maakten. De school verhuisde naar Dessau, ten slotte naar Berlijn waar ze in 1933 werd verboden als "Kirche des Marxismus" en omdat de toenmalige directeur, Ludwig Mies van der Rohe, buitenlandse studenten en Joodse leraars bleef steunen.

In welke mate kan, zal artificiële intelligentie ons leven veranderen, bepalen en leiden tot een nieuwe vorm van totalitarisme, gooi ik in de groep... Artificiële Intelligentie is blijkbaar nog niet zo bekend bij mijn medereizigers, maar als ik hen een aantal voorbeelden van geavanceerde beeldherkenning voorschotel, ontspint zich meteen de discussie.

In welke mate kan, zal artificiële intelligentie ons leven veranderen, bepalen en leiden tot een nieuwe vorm van totalitarisme?

Met deeplearning software kunnen we mogelijke ziekte voorkomen bij een individu door hem te laten ingrijpen op de tekorten en onevenwichten in voeding, beweging, leefstijl en door hem bij te sturen. De vraag blijft of hij dat dan wil en zal doen. Ik haal er nog even Jonathan Berte bij: "In China gebruikt men nu al artificiële intelligentie om de bevolking onder controle te houden en te onderdrukken. Ik ben het meest ongerust over deeplearning software die de intenties voorspelt. Je moet dus nog niets verkeerd gedaan hebben om aangepakt te worden als je profiel en je activiteiten toevallig overeenkomen met die van een staatsgevaarlijk individu."

"Als ik goed geluisterd heb en je begrijp wil je toch niet beweren dat iemand die niet de intentie vertoont zijn levenspatroon te 'verbeteren' volgens die deeplearning software geen behandeling meer zou krijgen?", vraagt iemand uit de groep.

"Bang om je sigaretjes en je wijntjes te moeten laten?", repliceert zijn collega.

"Het is genetisch bepaald of je al dan niet verslaafd wordt! Dus ik kan er niets aan doen. Dat heb ik niet gelezen in Trends maar op HLN.be", volgt het antwoord.

"We crisperen wel je genen om je van je verslaving af te helpen', reageert iemand anders.

"Crisperen? Waar heb je dat gelezen?"

"In EOS, CRISPR-Cas, knippen en plakken was trouwens ook een geliefkoosde typografische techniek bij Bauhaus".

Ik tracht de geanimeerde discussie die ontstaan is wat te kanaliseren en terug te keren naar mijn beginvraag: In welke mate kan, zal artificiële intelligentie ons leven veranderen, bepalen.

Ik citeer Jonathan Berte nog eens, tijdens een voordracht in het Paleis der Academiën: "Artificiële intelligentie is niet zomaar een nieuwe wagen, dit is echt een golf die als een technologische tsunami over ons heen aan het komen is, maar waarvan we het eigenlijk nog niet beseffen."

Mijn medereizigers vinden dit overdreven. Ze houden het liever bij Walter Gropius die het aanzien van de wereld veranderde met zijn intelligent manifest.