06/07/18 om 00:00 - Bijgewerkt op 05/07/18 om 09:39

Tous ensemble

"Maar Maggie, wat doe je nu?", sprak hij met zijn gekende, op het eind van de zin naar een hogere toon overslaande korzelige stem. Dat had indertijd veel oefening gevergd.

Tous ensemble

"Als we nu eens beginnen met op de sociale media te gooien dat al die gekwetste Rode Duivels speelklaar raakten dankzij de fantastische Belgische topdokters." Foto: Kris Van Crombrugge. © BELGAIMAGE

Ze zag dat hij misnoegd was. Voor het eerst spraken ze via Skype. Dat ging vlot sinds er in Limburg glasvezel gelegd was. Op zijn vermoeide gelaat kon je duidelijk zien hoe politiek aan het gestel vreet. Dat mag mij niet gebeuren, dacht Maggie.

"Maar allez. Ik zeg toch gewoon waar het op staat, Jo. Die 6e Staathervorming, dat werkt niet. Zoals wij elkaar vliegen zitten af te vangen. En dan spreek ik nog niet over Alda en zo. Alles terug bijeen. En opgelost."

Er viel een stilte. Ze zag hem over de schouder kijken. Hij zat in een zaaltje van een etablissement dat ze niet herkende. Op de achtergrond meende ze tennis te horen. "Dat weet ik ook, Maggie. Maar dat zeg je toch niet in het publiek enkele maanden voor de verkiezingen. Wouter kon nu niet anders dan tegengas geven. Het was niet het moment om met 'enerzijds, anderzijds' af te komen nu de sossen alle vijf voet de zorgcrisis in onze bak duwen. Bart heeft zelfs een thumbs up gestuurd." Er klonk een diepe zucht.

Maggie zag het open doel: "Als je wil dat we in Vlaanderen mee duwen, dan mag je je troepen wel wat op één lijn houden. Wat bezielde Zorgnet nu om ineens de artsen uit de governance van de netwerken te kieperen, nadat ze eerst jarenlang met mijn plannen instemden? Together, we care? Wat een gedraai. Denken ze nu echt dat ze klinische - ze sprak dit woord traag en met veel nadruk uit - netwerken gaan oprichten zonder doktoors? En amaai, dat was pas timing, zo een week voor de artsenverkiezingen. Wat een cadeau. Je moest eens zien wat ik hier allemaal van boze reacties gekregen heb van syndicaten, vereniging van hoofdartsen en zelfs van Michel... Van beïnvloeding van verkiezingen gesproken. En het loopt al zo moeilijk in de medicomut, Jo."

"Dat vind ik nu wel een reden om verder te splitsen", zei hij plots enthousiast. Hij sperde zijn ogen wijd open. "Hebben we in Vlaanderen al die syndicaten nodig? Bismarck heeft afgedaan, zeker nu de twee Marc-en met pensioen zijn. Of toch al een van de twee, haha!", probeerde hij met een grapje.

"Dan zie ik ook geen bestaansreden meer voor de mutualiteiten. Wij en diene van 't Schoon Verdiep zien dat al lang niet meer, hé. Het was bij de onderhandeling wel Wouter die elke hervorming blokkeerde. Nu zit ik met dat duivels pact! Maar tegelijkertijd de deal respecteren die ik met de syndicaten afsloot, ho maar!" Ze was goed op dreef.

Jo zag de zweetdruppels op haar voorhoofd en vervolgde: "De weg vooruit is inderdaad herfederaliseren, maar hoe gaan wij die bocht nemen? Maar van duivels gesproken. Als we nu eens beginnen met op de sociale media te gooien dat al die gekwetste Rode Duivels speelklaar raakten dankzij de fantastische Belgische topdokters. Al die Belgische tricolore vlaggen en truitjes zijn een marteling voor de N-VA."

"Dan gaan ze wel de finale moeten halen, Jo. Anders zijn al die vlaggen voor het verlof opgeborgen." Plots vielen alle puzzelstukken in elkaar. "Dat is geen probleem. We sturen Luc Van Gorp naar Rusland met zijn marketingcampagne voor dat ding van die Nederlandse, allez zeg het. Ja, Positieve Gezondheid. Dat in combinatie met zo'n persoonlijke gezondheidsconsulent van de Levensschool en achteraf elke Rode Duivel een gratis zeilvakantie met een kmo-cheque van de Muyters. Martinez gaat blij zijn! Ik bel direct Bart Verhaeghe. Geen tijd te verliezen".

Klik. Maggie zat met open mond naar een zwart scherm te kijken. Ze had plots last van tinnitus.