17/05/18 om 21:00 - Bijgewerkt op 18/05/18 om 09:51

Buxusmot

Met de 'personal health viewer' luidt Maggie De Block een nieuw tijdperk in. Toegegeven, je ziet en voelt dat dit portaal nog sterk in de steigers staat.

Buxusmot

"De personal health viewer zal werken als een buxusmot. Best een mooi beestje waarvan je niet zou verwachten dat de impact op termijn zo wreed kan zijn. Je kan de digitale revolutie nog enige tijd hardvochtig blijven bestrijden, maar vroeg of laat zal je willens nillens mee moeten." © Hollandse Hoogte / Arie Kievit

Je krijgt er in principe zicht op al je gezondheidsgegevens via één enkele toegangspoort. Voor het consulteren van medische informatie moet je wel al onmiddellijk kiezen tussen de hub van VZN of die van Cozo. Die gaan in wisselende mate bij elkaar snuisteren. En de arts of ziekenhuis moet ook nog eens een patiëntentoegang goedkeuren. Zo ben je dus al snel op meerdere sites aan het zoeken. Ik herinner me uit lang vervlogen tijden in de 'G19' van eHealth dat de 'metahub' juist dit moest oplossen.

Sommigen doen de health viewer meewarig af als een lege doos. Ze vergissen zich danig. De doos zal zich gezwind beginnen te vullen. De werkwijze daartoe kan je op de FAQ-pagina van mijngezondheid terugvinden. Voor ontbrekende Sumehrs wordt de patiënt vriendelijk verzocht zijn huisarts te vragen waarom die zo sloom is. Mocht er een oorzakelijk verband bestaan tussen burn-out en de digitale belasting van artsen, dan komt er een zware bui af. Je leest op mijngezondheid ook dat ziekenhuizen er hard aan werken. Dank voor zoveel waardering.

Extramurale specialisten blijven voorlopig buiten schot in de FAQ's. Ik merk dat - in schril contrast met de huisartsen - een deel van hen nauwelijks geïnformatiseerd is en ze hun verslagen angstvallig van de digitale snelweg weghouden. Benieuwd of de Sokkelwet dat gaat oplossen.

Delen

Sommigen doen de health viewer meewarig af als een lege doos. Ze vergissen zich danig

Al op de eerste pagina van het portaal lees je dat er naast medische en administratieve gegevens ook informatie over patiëntenverenigingen ontsloten wordt via de website van het Vlaams Patiëntenplatform. Ik vermoed dat ze het bij het VPP wel stilaan op hun heupen beginnen te krijgen, meer dan een decennium na de patiëntenrechtenwet. Bij menig zorgverstrekker en ziekenhuis mag je anno 2018 nog steeds enkele weken wachten op je naarstig in elkaar gepuzzeld dossier op papier of in het beste geval op USB-stick.

Vergeefs heb ik zitten zoeken naar enig spoor van gezondheidsinformatie voor de patiënt. Op zich niet zo illusoir als je het federaal ondersteunde EBMPracticeNet en het Vlaamse Gezondheid&Wetenschap bekijkt. Die lenigen de nood aan eerlijke, evidence-based informatie en vormen enig tegengewicht voor de tsunami aan allerhande fake news via populaire en sociale media. Maar allicht is dat een vergetelheid of is er met één belangengroep afgesproken dat zij die taak op zich gaan nemen? A propos, gaan terugbetaalde kwakzalvers hun verslagen dan ook moeten opladen?

Ik ben de fiere eigenaar van een legertje buxusbollen. Voorlopig lukt het om ze te vrijwaren van de buxusmot, maar jaar na jaar vergt dat toenemende, haast maniakale inspanningen. Weinig ecologisch en je weet dat ze vroeg of laat plaats moeten ruimen voor toekomstbestendige planten. Ik verwacht dat dit portaal wat zal werken als een buxusmot. Best een mooi beestje waarvan je niet zou verwachten dat de impact op termijn zo wreed kan zijn. Je kan de digitale revolutie nog enige tijd hardvochtig blijven bestrijden, maar vroeg of laat zal je willens nillens mee moeten. Ik hoop dat de overheid de transparantienorm consequent zal doorvoeren voor alle zorgverstrekkers, ook die in de schemerzone.

Volgens mijn buurman, een Antwerpse chirurg op rust, is de buxusmot via Antwerpen het land binnengekomen. Dat is vermoedelijk een kwakkel. De mot werd in 2006 voor het eerst gezien in Weil am Rhein.