Alles over God

Tijdens de coronacrisis, in het bijzonder de eerste maanden, werden zorgverleners veel vaker geconfronteerd met overleden patiënten dan normaal. Hoe hebben ze dat beleefd? Welke indrukken zijn hen bijgebleven? Wat kan beter met het oog op toekomstige moeilijke situaties? In deze reeks spreekt Artsenkrant met artsen over de zorg voor (stervende) patiënten in coronatijden. Deze aflevering: dr. Barbara Sonneville, geriater in AZ Glorieux Ronse.

Enkele weken loop ik nu rond in het Amsterdam UMC. Als ik op basis van deze korte ervaring een poging doe om even het vergelijk te maken tussen de verpleegkundige zorg in beide landen valt me eigenlijk weinig op. Zowel in Vlaanderen als in Nederland geven hoog opgeleide professionals elke dag het beste van zichzelf.

Studenten geneeskunde zijn geprivilegieerde studenten. Ze hebben de mogelijkheid om een interessante opleiding te volgen en nadien een beroep uit te oefenen dat veel voldoening geeft. We kunnen ons hierbij de kritische vraag stellen wie deze geprivilegieerde studenten in de opleiding geneeskunde zijn.

"Je hebt ervoor gekozen en je wordt ervoor betaald!" Dat placht mijn schoonmoeder zaliger te antwoorden, telkens als mijn vrouw verzuchtte hoe zwaar ze het had als huisarts. En toch, al haast 40 jaar lang kan ik me niet voorstellen hoe de dag van mensen met een 'normaal beroep' eruitziet.

De Orde der artsen keurde recent een grondige herziening van de deontologische Code goed. Na meer dan 40 jaar was een aanpassing zeker welkom.

Alles is relatief en dat geldt a fortiori voor verjaardagen. Artsenkrant aflevering 2.500, vieren we daarom sober.