Alles over Globaal Medisch Dossier

Het Globaal Medisch Dossier was in 2017 goed voor 227 miljoen euro in het huisartsenbudget. Het voorbije jaar had 62% van de Belgen een GMD bij de huisarts - in Vlaanderen werd de kaap van 70% dat jaar overschreden.

Domus Medica/AADM schaart zich grotendeels achter het voorstel voor een selectieve indexering. Waar Recip-e en de informatisering van de gezondheidszorg volgens dit syndicaat vooral nood aan hebben, is een systematische aanpak.

Het Kartel/ASGB apprecieert de bekommernis van de Orde van Artsen om de uitbreiding van het geïntegreerd patiëntendossier en het Globaal Medisch Dossier. Maar het syndicaat is het niet helemaal eens met de 'wettelijke verplichting' die de Orde als oplossing vooropstelt.

De Orde der Artsen vraagt aan minister van Volksgezondheid Maggie De Block (Open VLD) om alle patiënten te verplichten een vaste huisarts te kiezen die met hen een Globaal Medisch Dossier (GMD) bijhoudt. Een "Globaal Medisch Dossier" is niets nieuws: het werd in 1990 voorgesteld door minister Busquin en in 2002 werd het afsluiten van een dergelijk dossier door minister Frank Vandenbroucke mogelijk gemaakt voor de hele bevolking.

Het is al lang geweten dat de drie pijlers van de medische deontologie, namelijk de keuzevrijheid van de patiënt, het beroeps geheim van de arts en zijn therapeutische onafhankelijkheid (voor zover die nog bestaat), een doorn in het oog zijn van de overheid.

Het aantal hospitalisatiedagen ligt in Vlaanderen een stuk lager dan in Wallonië en Brussel. En in tegenstelling tot Franstalig België bekleedt de Vlaamse huisarts een centrale rol als beheerder van het Globaal Medisch Dossier. Het zijn enkele indicaties die aangeven dat er "duidelijke verschillen in gezondheidscultuur bestaan tussen noord en zuid."