Alles over CM

Jean Hallet (92), voormalig voorzitter en algemeen secretaris van de CM overleed eind vorige week. Hij lag mee aan de basis van de ziekte- en invaliditeitsverzekering zoals we die nu kennen.

Wat is een redelijk inkomen voor een arts? En hoeveel mag één arts meer verdienen dan een ander? Over die netelige vragen pakte de CM afgelopen maandag uit op de Nationale Commissie Artsen-Ziekenfondsen. De artsenvertegenwoordigers reageren uiteenlopend.

Hoeveel mag een arts verdienen? Het christelijk ziekenfonds geeft zijn antwoord naar eigen zeggen een 'ethisch karakter': een arts mag niet meer verdienen dan de baas van het land.

Verzekeringsgeneeskunde heeft belangrijke sociale functies en heeft impact op de maatschappij. Dit medisch specialisme evolueert steeds meer naar multidisciplinair teamwerk en overleg.

Uit de ziekenhuisbarometer van de CM dat de ziekenhuisfacturen screent, blijkt dat de ereloonsupplementen opnieuw gestegen zijn in het afgelopen jaar, en wel met 4,7 %, nog bovenop de index. Volgens Zorgnet-Icuro legt deze analyse van CM de vinger op de wonde. Het financieringssysteem van de ziekenhuizen is hopeloos achterhaald, is niet transparant en ook niet gelijkvormig.

Geneesmiddelen tegen dementie helpen niet, zegt de commissie artsen-ziekenfondsen; jawel ze helpen een beetje, zeggen de specialisten. Veel te veel kinderen krijgen trommelvliesbuisjes, zegt de CM. Waarop artsen op hun achterste poten gaan staan en waarschuwen dat niets doen ook schadelijk kan zijn. Het is bizar om vast te stellen dat de woonplaats van een patiënt bepaalt dat je tot tien keer meer kans hebt om een operatie te ondergaan. Wetenschappelijk onderzoek is niet gebaseerd op emotie of economische motieven, maar het toepassen van een behandeling in de praktijk is dat wel.

De CM wil stoppen met de terugbetaling van cholinesteraseremmers en memantine voor dementerenden. Daartoe startte het ziekenfonds een procedure op bij de Commissie Tegemoetkoming Geneesmiddelen. Enkel de huidige gebruikers zouden de geneesmiddelen nog terugbetaald krijgen.

Na een advies van de Haute Autorité de Santé (HAS), heeft de Franse minister van Volksgezondheid Agnès ­Buzyn de knoop doorgehakt en beslist dat vanaf volgend jaar nog 15 procent van de kosten van homeopathische middelen terugbetaald worden. Vanaf 2021 moeten Fransen alles zelf dokken.

Social profit ligt bij veel hulpverleners in de geestelijke gezondheidszorg vrij gevoelig. Dat er vrije beroepen actief zijn, wordt nog wel gedoogd, maar dat ook volwaardige bedrijven zich op de sector focussen, er een aanbod voor uitwerken en daar winst mee maken krijgt vaak minder begrip. Dat er winst wordt gemaakt, lijkt namelijk vanzelfsprekend. Maar is dat het wel?

De christelijke ziekenfondsen stellen voor om artsen die abnormaal veel antibiotica voorschrijven, een deel van de uitgaven mee te laten betalen. Volgens professor Herman Goossens van het UZA zou die maatregel makkelijk uit te voeren zijn.

Elke jaarwisseling brengt een resem veranderingen met zich mee, ook binnen de gezondheidszorg. Een interessante wijziging voor dit nieuwe kalenderjaar zag ik bij de Christelijke Mutualiteit (CM) gebeuren: vanaf 1 januari 2019 krijgen patiënten aangesloten bij dit ziekenfonds homeopathische geneesmiddelen niet meer terugbetaald.

Een beetje vreemd wellicht om het uit mijn mond te horen, maar de titel is geen lapsus. Toegegeven, hij kan mogelijk misleiden. Maar daar kom ik later op terug. Laat ons eerst eens naar de mens kijken. Want die plaatst ons vandaag voor een enorme paradox.

Een regelrechte oorlogsverklaring van de CM noemde collega Moens het. Het zal geen enkele arts ontgaan zijn hoe de nieuwe baas van de CM zich vorige week profileerde, door de polarisatie op te drijven tussen verpleegkundigen en artsen. Het #wij verhaal van CD&V bleek ineens zeer ver weg. In die zin is het opiniestuk van mijn twee collega's Yoleen Van Camp (N-VA-volksvertegenwoordiger en verpleegkundige) en Jan Vercammen (N-VA-volksvertegenwoordiger en arts) een verademing.

De overlevingsinstincten van de ziekenhuizen dreigen een financieel tunnelperspectief te creëren in het nadeel van de patiënt (supplementen) en de maatschappij (overconsumptie). Supplementen afschaffen staat op de ministeriële agenda maar ze mogen na een gedaanteverwisseling natuurlijk niet als een boemerang terugkomen in de vorm van andere eigen betalingen.

Ook het Christelijk ziekenfonds mengt zich nu volop in het contingenteringsdebat. Met aandrang vraagt de CM alle politici hun verantwoordelijkheid te nemen. Steun is er voor het advies van de planningscommissie om de quota te wijzigen van 60/40 naar 57/43 maar tegelijk betreurt de CM dat de Franse gemeenschap "er na 20 jaar nog altijd niet in geslaagd is een efficiënt systeem te ontwikkelen om het aantal studenten te beperken zonder hen te straffen."