...

De Franse klavecimbelspeler Jean Rondeau vatte het album op als een sombere maar eloquente dialoog tussen twee contrasterende stemmen: melancholie ontstaan door chromatiek en melancholie ontstaan door de muzikale expressie van tranen en huilen. Hij koos stukken van componisten die chromatiek gebruiken als Frescobaldi, Luigi Rossi,Luzzaschi en Sweelinck en van 'huilende' componisten als Dowland, Bull en Gibbons. Deze twee geluidswerelden behoren volgens Jean Rondeau tot een verschillend instrument: een grote klavecimbel in Italiaanse stijl en een Florentijnse arpicordo. Ofschoon Dowlands Lachrimae Verae (True Tears) het programma afsluit, fungeert het stuk ook als conceptuele uitgangspunt voor de hele plaat. Voor leden van AK-Club liggen er vijf stuks klaar. Jean Rondeau, Melancholy Grace is uit bij Erato (Warner Classics).