...

Soms wordt beweerd dat vluchtelingen vaker zelfmoordgedrag vertonen. Die hypothese wordt echter ontkracht door Zweedse wetenschappers, die de frequentie van zelfmoord hebben onderzocht bij mensen geboren in Zweden, vluchtelingen en niet-gevluchte migranten die uit dezelfde gebieden afkomstig waren.De vorsers hebben uitgaande van nationale registers een cohortonderzoek uitgevoerd bij 1 457 898 mensen die tussen 1 januari 1970 en 31 december 1984 geboren waren en die in drie groepen werden ingedeeld: vluchtelingen, niet-gevluchte migranten en mensen geboren in Zweden. Die mensen werden gevolgd van hun 16e verjaardag of de dag van aankomst in Zweden tot de dag van overlijden, emigratie of uiterlijk tot 31 december 2015. Met Cox-regressiemodellen met correctie voor de leeftijd, het geslacht, het land van herkomst en het inkomen werd de gecorrigeerde hazard ratio voor zelfdoding berekend.Er werd geen significant verschil in zelfdoding vastgesteld tussen gevluchte en niet-gevluchte migranten. In tegenstelling tot wat men zou verwachten gezien de inherente problemen die samenhangen met het migratietraject, bleek het risico zelfs kleiner te zijn dan bij mensen geboren in Zweden. Tijdens de eerste vijf jaar na aankomst in Zweden heeft geen enkele migrant een einde aan zijn leven gemaakt. Na een verblijf van 21-31 jaar in het gastland was het risico op zelfdoding bij migranten even hoog als bij mensen geboren in Zweden zelf. Na correctie voor het inkomen was het risico significant lager bij migranten dan bij mensen geboren in Zweden.De auteurs concluderen dan ook dat "het feit een vluchteling te zijn geen extra risicofactor voor zelfdoding is. De stijging van het risico op zelfdoding in de tijd laat echter vermoeden dat acculturatie en sociaaleconomische ontbering verantwoordelijk zijn voor het feit dat het risico op zelfdoding bij migranten mettertijd even hoog wordt als bij mensen geboren in Zweden zelf."(referentie: British Journal Psychiatry, december 2020, doi: 10.1192/bjp.2019.220)