FUTURE 5 is een fase 3-studie die het effect van secukinumab op de radiografische toename van de letsels van psoriatische artritis over een periode van twee jaar heeft onderzocht. De 996 patiënten werden in vier even grote behandelingsgroepen ingedeeld: secukinumab 300 mg met een oplaaddosis, 150 mg met een oplaaddosis, 150 mg zonder oplaaddosis of een placebo. Na 52 weken mochten de onderzoekers de dosering verhogen van 150 mg naar 300 mg. 4 observaties illustreren het potentieel van secukinumab op lange termijn:

  • Het aantal patiënten dat de behandeling heeft stopgezet, is laag. Het percentage patiënten dat nog altijd werd behandeld twee jaar na inclusie in de studie, bedroeg respectievelijk 84,7% (300 mg), 82,3% (150 mg) en 75,2% (150 mg zonder oplaaddosis).
  • Na 52 weken werd de dosering verhoogd tot 300 mg bij 39% van de patiënten die 150 mg secukinumab kregen en een oplaaddosis hadden gekregen, en bij 41% van de patiënten die 150 mg secukinumab kregen zonder oplaaddosis.
  • Bevestiging dat secukinumab een radiografische toename van de letsels over een periode van 2 jaar tegengaat. "Geen radiografische verergering" werd gedefinieerd als een wijziging van de vdH-mTSS-score na 2 jaar in vergelijking met de beginwaarde van 0,5 of minder. Dat was het geval bij 89,5% van de patiënten die werden behandeld met secukinumab 300 mg met oplaaddosis, 82% van de patiënten die werden behandeld met 150 mg secukinumab plus oplaaddosis, en 81,7% van de patiënten die werden behandeld met secukinumab 150 mg zonder oplaaddosis.
  • De klinische respons bleef na 2 jaar gehandhaafd: het percentage ACR20- en ACR50-respons (evaluatie gewrichtslijden) bedroeg respectievelijk 77% en 52,9% en het percentage PASI90- en PASI100-repons (evaluatie psoriasisletsels van de huid) bedroeg respectievelijk 70,7% en 49,5%.

Volgens Philip Mease vormt secukinumab dus een nieuwe stap voorwaarts bij de behandeling van patiënten met een psoriatische artritis. We mogen immers niet uit het oog verliezen dat ongeveer 50% van die patiënten belangrijke boterosies vertoont na twee jaar. Zonder doeltreffende behandeling zullen die erosies leiden tot een irreversibele aantasting van de gewrichten met een handicap en achteruitgang van de levenskwaliteit als gevolg.

Ref.: Mease P. et al. LB0006, EULAR 2019, Madrid.