...

Volgens een nieuw onderzoek van het Internationaal Agentschap voor kankeronderzoek zal de levensverwachting van patiënten verbeteren als ze beslissen te stoppen met roken, ook bij patiënten met longkanker, de dodelijkste kanker ter wereld.Tussen 2007 en 2016 hebben de vorsers 517 rokers gerekruteerd bij wie een diagnose van niet-kleincellige longkanker in een vroeg stadium (IA tot IIIA) was gediagnosticeerd in diensten voor thoraxchirurgie in twee centra in Moskou. Ze hebben de patiënten gedurende gemiddeld zeven jaar gevolgd. Jaarlijks werden veranderingen van het rookgedrag en de gezondheidstoestand geregistreerd. Tijdens een gemiddelde follow-up van 7 jaar zijn 327 patiënten (63,2 %) overleden, 273 patiënten (52,8%) zijn overleden aan de kanker en bij 172 patiënten (33,7 %) werd progressie van de tumor (plaatselijk recidief of metastase) waargenomen.Ongeveer 42% van de patiënten (n = 220) is tijdens de follow-up gestopt met roken, meestal binnen drie maanden na de diagnose, en die patiënten hebben het roken niet hervat tijdens de studie.De totale overleving was gemiddeld bijna 21,6 maanden langer bij de patiënten die waren gestopt met roken, dan bij de patiënten die waren blijven roken (respectievelijk 6,6 en 4,8 jaar). De vijfjaarsoverleving (60,6% vs. 48,6%) en de progressievrije overleving (54,4% vs. 43,8%) waren hoger bij de patiënten die waren gestopt met roken, dan bij de patiënten die waren blijven roken. De totale sterfte was 33% lager en de kankersterfte was 25% lager bij de patiënten die waren gestopt met roken, dan bij de patiënten die waren blijven roken. Rookstop verminderde ook het risico op tumorprogressie met 30%.Soortgelijke effecten werden waargenomen ongeacht het ziektestadium, zowel bij lichte tot matige rokers als bij zware rokers."Volgens die nieuwe bevindingen zouden de patiënten de raad moeten krijgen om te stoppen met roken onverschillig wanneer en bij elke consultatie na de diagnose, ongeacht het tumorstadium, de behandeling en de mate van roken", legde dr. Brennan uit.(referentie: Annals of Internal Medicine, 27 juli 2021, doi: 10.7326/M21-0252)