...

In het tijdschrift HIV Medicine werd een studie gepubliceerd die het voorschrijven van statines bij hiv-geïnfecteerde patiënten heeft vergeleken met dat bij andere mensen. Het betrof een retrospectieve, vergelijkende studie van 3.147 patiënten van wie 30% hiv-geïnfecteerde patiënten (908) die tussen februari en september 2017 waren gezien in twee grote stedelijke ziekenhuizen. De patiënten werden in vier groepen ingedeeld: patiënten met een voorgeschiedenis van een of meer ernstige cardiovasculaire accidenten, patiënten met een LDL-cholesterolconcentratie van 190 mg/dl of hoger, patiënten met type 2-diabetes en patiënten zonder cardiovasculaire voorgeschiedenis, maar met een cardiovasculaire risicoscore over een periode van 10 jaar van 7,5% of hoger.Er werd een significant verschil in het voorschrijven van statines waargenomen tussen hiv-geïnfecteerde patiënten en mensen zonder hiv-infectie. 56% van de hiv-negatieve patiënten en 44% van de hiv-geïnfecteerde patiënten kregen een statine. Conclusie, een op de vijf hiv-geïnfecteerde patiënten (21% om exact te zijn) die in aanmerking komen voor een behandeling met statines, krijgt die behandeling niet. Nochtans is ze belangrijk om het optreden van een ernstig cardiovasculair accident te voorkomen.Maar het percentage voorschrijven van statines was enkel echt te laag in de groep met een cardiovasculaire risicoscore van 7,5% of hoger: 24% van de hiv-geïnfecteerde patiënten tegen 36% van de hiv-negatieve patiënten. Nog een laatste belangrijk verschil, de hiv-geïnfecteerde patiënten kregen meestal een statine in een standaarddosering, terwijl de meeste hiv-negatieve patiënten hoge doseringen kregen. Eén van de redenen die de vorsers daarvoor aanhalen, is dat de artsen bang zijn voor belangrijke medicamenteuze interacties als ze hogere doseringen zouden voorschrijven.Aanvullende analyses zijn nodig om na te gaan waarom artsen zo terughoudend zijn om statines voor te schrijven aan hiv-geïnfecteerde patiënten, en welke factoren meespelen bij de keuze van de vetverlagende behandeling in beide populaties. Ref: Blackman A.L. et al. HIV Medicine 2020;21(3):135-141.