...

Deze retrospectieve, longitudinale, observationele studie werd uitgevoerd bij 1.695 mensen die tussen 2006 en 2015 wegens seksuele agressie naar de spoedafdeling van een groot ziekenhuis in Barcelona waren gegaan. 883 van die mensen beantwoordden aan de criteria voor een post-expositieprofylaxe. Controleconsultaties werden voorzien op dag 1, 10, 28, 90 en 180. De mediane leeftijd van de patiënten was 25 jaar en 93% was van het vrouwelijke geslacht. Het mediane interval tussen de blootstelling en aankomst op de spoedafdeling was 13 uur. Bij bijna de helft van de patiënten was er een zeer hoog risico op contaminatie door het hiv. Bij 883 mensen werd een post-expositieprofylaxe gestart. Het aantal patiënten dat zich op de controleconsultatie op d28, het primaire eindpunt, had aangeboden, bedroeg maar 38%. Interessant en ontgoochelend tegelijkertijd was dat slechts 63% van de patiënten zich had aangemeld voor de eerste controleconsultatie op d1 en op dat ogenblik had 15% de behandeling al stopgezet, overwegend wegens gastro-intestinale bijwerkingen. Op d90 was slechts 30% van de patiënten teruggekomen voor een hiv-test. Er werd één geval van seroconversie waargenomen, meer bepaald bij een MSM. Tot besluit, er is nood aan nieuwe strategieën om de therapietrouw ten aanzien van een post-expositieprofylaxe en de follow-up te verbeteren in geval van een seksuele agressie met een hoog risico op hiv-infectie. Ook is er nood aan nieuwe behandelingsschema's die beter worden verdragen. De huidige schema's worden immers vaak voortijdig stopgezet wegens bijwerkingen.Ref.: Inciarte A. et al. HIV Medicine 2020;21(1):43-52.