...

Dysplasie en kanker van de aars worden meestal veroorzaakt door gevaarlijke serotypes van het humane papillomavirus zoals HPV-16 en HPV-18, die frequent voorkomen bij mannen die geslachtsgemeenschap hebben met seropositieve of seronegatieve mannen.Over het algemeen ontwikkelen de patiënten eerst een laaggradige dysplasie, squameuze intra-epitheliale letsels. Die laatste kunnen al dan niet evolueren naar hooggradige letsels en eventueel naar aarskanker. Bij hooggradige aarsletsels wordt over het algemeen een topische behandeling gegeven, maar vaak treedt een recidief op. Daarom zou het interessant zijn als we zouden kunnen beschikken over nieuwe opties die effectiever zouden kunnen zijn en het risico op recidief verlagen.Pomalidomide, een geneesmiddel dat verwant is aan thalidomide, interfereert met de groei van de bloedvaten en verbetert ook de immuunrespons op E6, een specifiek eiwit van het humane papillomavirus. Pomalidomide is goedgekeurd voor de behandeling van een multipel myeloom. Het is ook actief bij het Kaposi-sarcoom, een door hiv veroorzaakte huidkanker, waar we geen goede herinneringen aan hebben, vooral tijdens de eerste jaren van de strijd tegen het hiv. De SPACE-studie, die op de CROI 2020 werd gepresenteerd, werd uitgevoerd bij 10 seropositieve en 16 seronegatieve mannen. De seropositieve groep was jonger (gemiddelde leeftijd 48 jaar vs. 58 jaar). Alle hiv-geïnfecteerde patiënten kregen een antiretrovirale behandeling en hadden een onmeetbaar lage virale belasting (lager dan 20 kopieën/ml). Het mediane aantal CD4-cellen was hoog: 700/mm³.Alle patiënten vertoonden bioptisch bewezen hooggradige (graad 3) aarsletsels sinds minstens een jaar (gemiddeld drie jaar). Iets meer dan de helft had aarsletsels veroorzaakt door het HPV-16.De patiënten werden behandeld met pomalidomide in een lage dosering (2 mg gedurende 21 dagen per cyclus van 28 dagen) gedurende zes maanden. Na stopzetting van de behandeling werden ze nog gedurende zes maanden gevolgd. Alle patiënten kregen tevens aspirine voor profylaxe van trombose, een mogelijke bijwerking van pomalidomide.Op het einde van de behandelingsperiode van zes maanden was het totale responspercentage 52%: complete remissie bij acht (35%) patiënten en partiële respons bij vier (17%) patiënten. Een partiële respons werd gedefinieerd als een inkrimping van de letsels met minstens 50%. Het responspercentage was 56% bij de seropositieve patiënten en 50% bij de seronegatieve patiënten.Na de 6 maanden follow-up zonder behandeling bedroeg het responspercentage in de twee groepen samen 63%: een complete remissie bij acht (33%) patiënten en een partiële respons bij zeven (29%). Het responspercentage was 67% bij de seropositieve patiënten en 60% bij de seronegatieve patiënten.De behandeling was over het algemeen veilig en werd goed verdragen. De frequentste bijwerkingen waren neutropenie, constipatie, vermoeidheid en huiduitslag. De bijwerkingen waren vergelijkbaar in de twee groepen.Conclusie van de onderzoekers: pomalidomide per os in een lage dosering is een aanvaardbare, effectieve en goed verdragen optie bij mannen die geslachtsgemeenschap hebben met andere al dan niet hiv-geïnfecteerde mannen met hooggradige aarsletsels. Ref.: Polizzotto M. et al. Abstract 70, CROI 2020.