...

Een groep vorsers van de Universiteit van Cincinnati heeft retrospectief de gegevens van 15 hiv-geïnfecteerde diabetespatiënten die werden behandeld met een GLP-1-receptoragonist, doorgenomen en heeft die vergeleken met de gegevens van 30 seronegatieve diabetespatiënten die dezelfde behandeling kregen. De gemiddelde leeftijd van de patiënten was 57 jaar. 13% waren vrouwen. 52% waren Afro-Amerikanen, 48% was blank. Alle patiënten kregen een GLP-1-receptoragonist en bij 46% diende de dosering van de GLP-1-receptoragonist tijdens de follow-up te worden verhoogd.Het gewicht is zeer significant met 10,4 kg gedaald bij de hiv-geïnfecteerde diabetespatiënten en slechts met 1,73 kg in de andere groep (p = 0,0085). Het gewicht was significant gedaald met 8% bij de hiv-geïnfecteerde patiënten diabetespatiënten en met 1,47% bij de seronegatieve diabetespatiënten (p = 0,013).Het aantal patiënten waarbij het gewicht met minstens 5% was gedaald, was een derde in de groep van de seronegatieve diabetespatiënten en 60% bij de hiv-geïnfecteerde diabetespatiënten.Het HbA1c-gehalte daalde met gemiddeld 1,3% bij de seropositieve diabetespatiënten en met 0,49% bij de seronegatieve diabetespatiënten. Het gewicht daalde dus significant meer bij de seropositieve diabetespatiënten die werden behandeld met een GLP-1-receptoragonist, dan bij de seronegatieve diabetespatiënten. Een interessante en bemoedigende vaststelling, maar langere studies bij een groter aantal patiënten zijn nodig om de heilzame metabole effecten en de veiligheid van GLP-1-agonisten beter te evalueren bij hiv-geïnfecteerde patiënten. Ref.: Lloyd A. et al. E-poster B5, Track B, IAS 2023, Brisbane.