...

Tijdens de 'Late Breaking Science'-sessie van het AHA 2021 zijn drie gerandomiseerde, gecontroleerde, dubbelblinde studies gepubliceerd die erop wijzen dat het daar niet bij blijft. SGLT2-remmers blijken ook van nut te zijn bij acute exacerbaties en bij hartfalen met een gevrijwaarde linkerventrikelejectiefractie.In de EMPULSE-studie (A. Voors) hebben 530 volwassen patiënten die wegens een acuut hartfalen in het ziekenhuis waren opgenomen, na stabilisering empagliflozine 10 mg/d gekregen (n = 265) of een placebo (n = 265) boven op de klassieke behandeling.Na 90 dagen behandeling was de waarschijnlijkheid van gunstige klinische effecten 36% hoger bij de patiënten van de empagliflozinegroep: lagere sterfte (4,2% vs. 8,3%), minder ziekenhuisopnames en niet-voorziene consultaties wegens hartfalen (10,6% vs. 14,7%) en een betere indruk van de gezondheid (winst ≥ 5 punten op de Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire of KCCQ). Die gunstige effecten werden waargenomen ongeacht de voorgeschiedenis van hartfalen en type 2-diabetes en gingen niet gepaard met een minder goede veiligheid.De CHIEF-HF-studie (J.A. Spertus) is uitgevoerd bij 476 patiënten met hartfalen (van wie 285 hartfalen met gevrijwaarde LVEF). De eindanalyse na drie maanden betreft 448 patiënten, van wie er 222 canagliflozine 100 mg/d kregen en 226 een placebo. Bij de evaluaties na 2, 4, 6 en 12 weken was de symptomatologie (te oordelen naar de KCCQ) significant sterker verbeterd in de canagliflozinegroep. De gunstige effecten werden waargenomen zowel bij patiënten met een hartfalen met gedaalde LVEF als bij patiënten met een hartfalen met gevrijwaarde ejectiefractie (60%) en ongeacht of ze al (28%) dan niet diabetes hadden.De EMPEROR-studie (S.D. Anker) tot slot bevestigt dat patiënten met een hartfalen met gevrijwaarde LVEF (≥50%) wel degelijk baat vinden bij toevoeging van empagliflozine 10 mg/d aan de standaardbehandeling: