...

De dienst endocrinologie van het Universitaire ziekenhuis van Antwerpen heeft een zeer goed gedocumenteerd overzichtsartikel geschreven over GLP-1-RA in hoge dosering en twee coagonisten, die nog in ontwikkeling zijn, namelijk cotadutide (GLP-1 + glucagon) en tirzepatide (GLP-1 + GIP, glucosedependente insulinotrope peptide).Bij 79% van de patiënten kon een HbA1c-gehalte < 7,0% worden bereikt met een GLP-1-RA in hoge dosering. Met tirzepatide was dat zelfs 97%. Met tirzepatide in een dosering van 15 mg/d daalde het HbA1c-gehalte bij 62% van de patiënten zelfs tot < 5,7%.Tot 50% van de patiënten die werden behandeld met een GLP-1-RA in hoge dosering, en tot 69% van de patiënten die werden behandeld met tirzepatide, vermagerden ≥ 10%. Cotadutide (agonist van de GLP-1-receptor én van de glucagonreceptor) heeft eenzelfde effect op de glykemie en het gewicht als liraglutide in een klassieke dosering van 1,8 mg/d.In 30-70% van de gevallen veroorzaken die geneesmiddelen spijsverteringsklachten, die meestal licht tot matig ernstig en van voorbijgaande aard zijn (vooral tijdens de eerste twee weken na de eerste dosis). Nu moet nog worden onderzocht of die nieuwe geneesmiddelen ook de cardiovasculaire prognose verbeteren. Zo ja, dan zullen de therapeutische richtlijnen in die zin moeten worden aangepast. In afwachting raden de auteurs aan de dosering van GLP-1-RA (dulaglutide of semaglutide) te verhogen om het HbA1c-gehalte beter onder controle te brengen en de voorkeur te geven aan semaglutide als vooral wordt gestreefd naar vermagering.Naar CEM De Block et al. Diabetes Obes Metab. 2022; 24: 788-805. https://doi.org/10.1111/dom.14640