'Vier manieren om op iemand te wachten'

1. Zittend. Denkend aan liggen. Je handen

strijken rimpels in het tafellaken glad

rond een gerecht dat moeilijk en te veel

voor twee en niet als op het plaatje is,

maar ruikt, het ruikt de ramen uit, het

doet zijn best niet in te zakken, zoals

een ingehouden buik niet bol te zijn -

ook andersom is vergelijken.

2. Lopend. Bijvoorbeeld naar de ramen

en terug en toch weer naar de ramen,

omdat geluid zich buigt naar wat je

horen wilt, maar het niet is. Er danst

een stoet voorbij, verklede mensen die

iets onverstaanbaars juichen, van elkaar

goed weten hoe ze heten en te kijken

dansen dat je kijken moet.

3. Staand. Bij een ingang, uitgang waar je zei

dat, maar er zijn er drie, je weet niet meer

of die of deze. Van blijven staan komt

niemand tegen, maar met bewegen

wordt haast bereikt wat net verdween.

Zeker nog niet gezegd wie blijft en wie

beweegt en wie dan wie wanneer

en van hoe ver weer ziet.

4. Niet

Dit wachtgedicht was van Joke van leeuwen.

Dit gedicht staat klaar om op 31 januari onze patiënten te verrassen. Zelfs al kan men meteen te woord gestaan worden, het gedicht speelt af, voorgedragen dus. Wij hebben het zo laten aanpassen dat Joke van leeuwen vooraan komt en de bellers na 4 Niet meteen verbonden worden. Je gelooft niet dat het kan, ik geloofde het ook niet maar "er is geen enkele menselijke ken- of denkactiviteit die niet door een computer kan worden gerealiseerd", liet Etienne Vermeersch al in 1965 optekenen in zijn doctoraat.

Wachtpoëzie is een initiatief van de 'poëzieweek In Nederland en Vlaanderen', die plaatsvindt van 31 januari (gedichtendag) tot en met 6 februari.

Je kan meteen kiezen tussen drie gedichten waarin het wachten vervat zit. Je kon een ander gedicht bestellen met de nodige wachttijd. Na het overlijden van Etienne op 18 januari laatstleden wilden we nog veranderen en kiezen voor een gedicht van hem, maar onze onthaalmedewerkers dachten dat we onze gelovige patiënten daarmee gingen afschrikken.

Schreef Vermeersch dan gedichten, hoor ik je vragen. Ik geloofde het ook niet, maar er blijkt van hem zelfs een gedicht, zonder titel, te circuleren dat begint met "Migranten in ons land hebben te veel kinderen". De poëzie van Etienne is rationeel.

Rationele poëzie is een stroming. Hagar Peeters noemt zichzelf een rationeel dichter en won met 'Malva' als eerste vrouw in 2016 de Fintro Literatuurprijs , de commerciële benamingsopvolger van de Gouden Boekenuil sinds 1995. Malva, als dochter van de beroemde dichter Pablo Neruda, stelt zich vanuit het hiernamaals de vraag waarom zij als kind verworpen werd door een vader die als literair boegbeeld opkwam voor de zwakkeren in de samenleving?

Het meisje, geboren met een waterhoofd, doodgezwegen door de dichter, overleed op achtjarige leeftijd en had volgens Etienne Vermeersch nooit geboren mogen worden. Ik wou dit met Etienne nog bediscussiëren, maar hij was toen al te zwak en had nog enkel oog voor het hiernamaals van zijn eigen website, met alle respect.

Zo is ook mijn vraag waarom euthanasie geen patiëntenrecht mocht worden sinds 1997 nooit meer rationeel beantwoord. Misschien was een vergelijk nooit mogelijk al hadden we honderd jaar gediscussieerd - als ik Bart De Wever mag parafraseren in zijn dispuut met Etienne over de metafysische fundering van de moraal. Vermeersch was geen groot filosoof, maar wel sterk maatschappelijk betrokken, misschien zelfs te veel (partij)politiek. De Wever wil ook filosoof zijn of tenminste ethicus.

Ik ben benieuwd welke moraal(fundering) artsen hanteren anno 2019. Een belangrijke vraag in een volgende enquête van Artsenkrant nu we weten dat 39% van de artsen vindt dat N-VA het dichtst bij hun overtuiging aanleunt.

Uit diezelfde enquête leren we ook dat er bij artsen een shift is gebeurd van sport naar cultuur met als uitschieter het museumbezoek. Boeken lezen komt niet in het lijstje voor, poëzie ook niet...

Maar ook dat kan veranderen bij een volgende enquête. Misschien kan een gedicht na een telefoongesprek daarbij helpen? Sommige telefoongesprekken worden nu al meteen gevolgd door een tevredenheidsenquête. Laten we dat vervangen door een gedicht. In de aanloop naar de verkiezingen een gedicht dat filosofisch en politiek is?

Lof op Eutopia

(Laus reipublicae Utopiensis)

Eutopia is geen eiland, Europa ook niet, Engeland wel.

Alle woorden die beginnen met eu zijn goed,

Eutopia begint met een eu

dus Eutopia bestaat

niet want het groot woordenboek Van Dale vermeldt het niet.

Europa wel

dus Europa is goed want het bestaat

niet meer want brexit betekent een

euvel.