...

De kunsthand werd ontwikkeld door de groep van Silvestro Micera van de Federale Polytechnische School van Lausanne. De kunsthand werd verbonden met de nervus ulnaris en de nervus medianus van de linkerarm. De operatie werd in het Gemelliziekenhuis in Rome uitgevoerd door een groep chirurgen en neurologen onder leiding van dr. Rossini. Er werden ook ultradunne elektroden ingeplant bovenaan in de arm. Er waren bijna drie weken tests nodig voor de prothese kon worden aangesloten op de elektroden. De prothese bevat sensoren die reageren op de spanning van de kunstmatige pezen. Die sensoren transformeren de informatie die wordt uitgezonden als de patiënt een voorwerp manipuleert in elektrische impulsen. Die signalen, omgezet in het equivalent van zenuwimpulsen, worden naar de vier elektroden geleid die op de perifere zenuwen van de arm zijn ingeplant. Dankzij die bionische hand kan de patiënt nu zonder zijn ogen en oren te gebruiken (geblinddoekt en met stoppen in de oren) zijn kracht aanpassen om voorwerpen te grijpen en kan hij nu de vorm en de textuur van de voorwerpen herkennen. "Dit is de eerste keer dat we erin geslaagd zijn om een sensorische perceptie in real time te realiseren met een prothese", zei Silvestro Micera. Het nieuwe model zal over vijf tot vijftien jaar in de handel worden gebracht. Er is immers nog heel wat werk aan de winkel om de tastzin zo "reëel" mogelijk te maken. (referentie: Science Translational Medicine, 5 februari 2014, DOI: 10.1126/scitranslmed.3006820)