...

Het Oeso maakte begin vorig jaar de analyse van het Belgische beleid inzake personen met een psychische aandoening in de arbeidsmarkt. De Belgische wetgeving en de structuren in ons land bieden uitstekende uitgangspunten voor een reïntegratiebeleid, maar ons land stelt zich niet proactief genoeg op. Wat heb je bijvoorbeeld aan een progressieve wetgeving op het gebied als je ze onvoldoende afdwingt, vraagt de Oeso zich af.Belangrijke oorzaak arbeidsongeschiktheid Van de ruim 300.000 personen in ons land die als arbeidsongeschikt bekend staan, is een derde dat om psychische redenen. In een kleine helft (43%) gaat het om een neurotische aandoening (niet nader gespecifieerd), maar ook depressie is een belangrijke oorzaak (13%) - vooral bij vrouwen. Bij mannen komen ook schizofrenie en alcoholafhankelijkheid vaak voor (iets meer dan 10% van het aantal mannelijke arbeidsongeschikten wegens psychische redenen).Arbeidsongeschiktheid wegens psychische aandoeningen neemt sterk toe met de leeftijd, maar dat heeft er wellicht mee te maken dat wie arbeidsongeschikt is, dat ook blijft. Daar knelt hem juist het schoentje. Wie in het systeem van uitkeringen terechtkomt, raakt er nog moeilijk uit. Overigens blijven in België volgens de Oeso een opvallend groot aantal mensen met matig of echt ernstige psychische problemen een werkloosheidsuitkering krijgen. Dat beoordeelt de organisatie als positief, omdat de deuren voor arbeidsintegratie daarmee wijd open blijven staan.Proactief beleid opstarten Een ander pluspunt voor België is dat de ziekte- en de invaliditeitsverzekering al onder één structuur vallen. Ook beoordeelt de Oeso de arbeidsbemiddeling als een positieve invloed. Maar de verschillende actorennemen te veel een afwachtende houding aan. Er is om te beginnen onvoldoende aandacht voor preventie - en voor (mogelijke) problemen op de werkvloer.Bovenal vindt de Oeso dat er op het terrein een meer doelgerichte samenwerking moet komen tussen bedrijven, bedrijfsartsen, ziekenfondsen, arbeidsbemiddelingsdiensten en de geestelijke gezondheidssector. Ook moet de geestelijke gezondheidszorg in ons land meer aandacht schenken aan werk en werkomstandigheden bij matig ernstige psychische problemen. Over het algemeen moet voor matig ernstige problemen de drempel tot de zorg verlaagd worden (terugbetaling kosten psychotherapie, ondersteuning huisartsen,...).Balans Het Riziv maakt vandaag een stand van zaken op - ruim één jaar na het overmaken van de Oeso-aanbevelingen. Zo is een werkgroep van de Dienst uitkeringen volop bezig met het ontwikkelen van richtlijnen voor de adviserend artsen van de ziekenfondsen. De focus moet verschuiven van controle naar een evaluatie met het oog op reïntegratie.Er wordt ook gewerkt aan een traject voor professionele rehabilitatie: mensen met psychische problemen moeten om terug aan de slag te kunnen, niet per definitie geheröriënteerd worden naar een nieuw beroep. Ze kunnen ook door opleiding ondersteund worden om hun oud beroep opnieuw op te nemen.Op de studiedag vandaag werd een breed overzicht gegeven van diverse lopende projecten: de samenwerking tussen gewesten en federale overheid, de ervaring met concrete initiatieven in de verschillende regio's, en ook een stand van zaken van de netwerken in psy107.Zie voor meer informatie de website van het Riziv.