...

Het KCE kreeg de opdracht de nazorg voor patiënten met zware brandwonden in ons land te evalueren. Dat moet de aanzet vormen voor een betere organisatie van deze nazorg, met een standaardisering van het zorgproces en een betere toegang tot bepaalde onderdelen van de zorg.Suboptimale benuttingHet KCE constateerde om te beginnen een suboptimale benutting van de capaciteit van de brandwondencentra. Patiënten met zware brandwonden worden niet altijd doorverwezen naar deze centra, en ze worden ook nogal eens te laat doorverwezen. Aan de andere kant worden de bedden in deze centra niet altijd benut voor de intensieve zorg van patiënten met zware brandwonden.Spoedartsen in heel het land zouden moeten worden getraind om de zware gevallen te herkennen die ze moeten doorverwijzen voor een betere uitkomst. Brandwondencentra moeten zich meer toeleggen op de echt ernstige gevallen. Voor mindere ernstige gevallen zouden ze wel een consultfunctie kunnen vervullen via een vorm van dagopname.Multidisciplinaire netwerken rond de centraDoordat patiënten niet altijd correct worden doorverwezen, krijgen ze ook niet altijd toegang tot goede nazorg. Maar aan die nazorg moet bovendien nog flink gesleuteld worden, zo blijkt uit het rapport.Om te beginnen hoort elke patiënt die ontslagen wordt uit een brandwondencentrum een zorgplan te krijgen. Rond ieder brandwondencentrum moet een regionaal netwerk tot stand komen dat een goede multidisciplinaire nazorg verzekert.Niet alle hulpverleners kunnen de competenties ontwikkelen die ze nodig hebben om patiënten met zware brandwonden bij te staan. Die competenties moeten gedefinieerd worden, en de postgraduaatopleidingen voor verpleegkundigen en kinesitherapeuten moeten uitgebreid worden om ze te kunnen aanbieden. Daarnaast is het nodig de capaciteit uit te breiden voor een gespecialiseerde revalidatie, vooral voor kinderen.Betere toegankelijkheidEen kadaster of lijst moet het mogelijk maken de zorgverleners met specifieke competenties snel te lokaliseren. Voor een goede doorverwijzing van patiënten zou een 'National Burn Care Referral Guidance' zorgen.Het huidige systeem van betaling per prestatie zet een rem op sommige zorg - zoals tijdrovende gespecialiseerde zorg, psychologische ondersteuning en ergotherapie. Om alle behoeften te kunnen dekken, zou beter geleidelijk overgestapt worden naar een forfaitaire betaling per patiënt.De patiënt moet een betere financiële bescherming krijgen. Nogal wat van de verzorgingsproducten die ze nodig hebben, worden thans niet of maar gedeeltelijk worden terugbetaald. Men zou de patiënten beter eenzelfde statuut geven als chronisch zieke patiënten en kankerpatiënten, vindt het KCE.Het KCE baseert zijn conclusies op een literatuurstudie, raadpleging van administratieve databanken, interviews, focusgroepen en rondetafels. Het constateert dat het soms moeilijk was om aan adequate gegevens te komen en breekt een lans voor een betere (epidemiologische) registratie.