...

Frank Mertens presenteerde eerst de resultaten van een enquête over euthanasie, die bij de huisartsen in de Rand van Brussel werd gehouden. De resultaten - 85% voor euthanasie bij kinderen en 77% bij dementerenden - waren verrassend, maar moeten voorzichtig geïnterpreteerd worden. Meer daarover leest u morgen in Artsenkrant.Wim Distelmans maakte de balans op van meer dan 10 jaar euthanasiewet, en gaf ook de knelpunten aan: euthanasie bij wilsonbekwaamheid met een schriftelijk wilsverklaring, euthanasie bij kinderen - maar ook de blijvende verwarring tussen palliatieve sedatie en euthanasie. Palliatieve sedatie ontaardt soms in een sluipende euthanasie, waar de beslissing eigenlijk boven het hoofd van de patiënt genomen wordt.Het uiteindelijke debat werd gevoerd door mensen die voor het grootste deel erg betrokken zijn bij stervensbegeleiding: de Leuvense huisarts, CRA en hoogleraar Jo Lisaerde, de Leuvense kinderoncoloog Marleen Renard, de hoofdaalmoezenier van UZ Gent Bert Vanderhaegen, en Wim Distelmans zelf.Aartsbisschop Leonard liet het afweten, zoals we eerder deze week hebben gemeld. Mieke Van Hecke, die daarmee op het laatste moment in moest vallen, verwoordde een genuanceerd standpunt - waarbij ze vooral kritisch keek naar de maatschappij waarin de huidige ontwikkelingen rond euthanasie en het levenseinde zich voordoen.Een moeder getuigde over de dood van haar ongeneeslijk zieke baby. Ondanks palliatieve sedatie die meer dan een week duurde, leed het kind nog steeds pijn. Etienne Vermeersch verwoordde heel duidelijk zijn standpunt rond de kwestie in een video-interview. Deze intermezzo's gaven telkens een goede aanzet tot het vervolg van de discussie: over euthanasie bij wilsbekwame kinderen en over euthanasie bij dementerenden op grond van een wilsverklaring. Prof. Roy Remmen nam de zaken goed in de hand en zorgde ervoor dat iedereen duidelijk aan bod kon komen.Panelleden keken intuïtief vaak erg verschilend tegen euthanasie aan: zijn kinderen van 10 tot 12 jaar wel echt in staat de consequenties van euthanasie volledig te begrijpen? Weerspiegelt hun 'wil' niet vooral een loyauteit met de ouders? Bevinden we ons niet op een 'hellend vlak'? Kunnen dementerenden uiteindelijk niet beter met hun situatie om dan ze zelf hadden verwacht? Over de toepassing van de wet bleek het dikwijls makkelijker om een consensus te vinden.Een uitgebreid verslag leest u volgende week in Artsenkrant.