Hoe kan je dit in de praktijk nagaan? Moeilijk. Het inspireerde onze redactie wel om de managementfuncties in ziekenhuizen onder de loep te nemen, en de vraag te stellen: wordt de functie uitgeoefend door een man of een vrouw? Het gegeven dat het niet altijd even evident is om een vrouwelijke interviewpartner in een verantwoordelijke functie te vinden (of het nu om de ziekenhuiswereld gaat of de eerste lijn), sterkte ons in dit opzet. En dus telden we. Het aantal vrouwen en het aantal mannen in ziekenhuismanagement.

Ergens lijkt het alsof het ondertussen algemeen aanvaard wordt dat er minder vrouwelijke (top)bestuurders zijn

Het mag niet verbazen dat, gezien over alle ziekenhuizen in België, vrouwen fameus in de minderheid zijn als het aankomt op functies als ziekenhuisdirecteur, hoofdarts, verpleegkundig directeur en financieel directeur. Ook in raden van bestuur en medische raden zijn vrouwen veel minder talrijk dan mannen: in beide organen is minder dan 30% van de leden een vrouw. Alleen HR-verantwoordelijken zijn vaker vrouwelijk, en in Franstalig België wordt ook de functie van verpleegkundig directeur vaker door een vrouw bekleed.

Ik schrijf dat het niet mag verbazen en eigenlijk verbaast dit resultaat ook niet. Net dat is verbazend. Ergens lijkt het alsof het ondertussen algemeen aanvaard wordt dat er minder vrouwelijke (top)bestuurders zijn, dat er inderdaad (meer) quota nodig zijn, dat de verandering traag gaat en dat het nog wel even zal duren voor erin elk bedrijf, vzw, overheidsinstelling, ...even veel dames als heren mee besturen. Maar eigenlijk is dat toch echt niet oké (understatement). En is het nodig om dit op tijd en stond weer onder de aandacht te brengen, en hoe kan je dat beter dan zwart op wit de (ziekenhuis)realiteit aan te tonen?

Daarbij heeft onze redactie wel geprobeerd - een recente vorming 'constructieve journalistiek' indachtig - verder te gaan dan alleen cijfers voorleggen. Zo hebben we een aantal vrouwen in topfuncties in het ziekenhuis geïnterviewd en gevraagd hoe ze daar geraakt zijn, of ze daarbij hindernissen hebben ervaren, met gendervooroordelen krijgen af te rekenen,...Waarom zij denken dat er minder vrouwen verantwoordelijke functies opnemen. Maar vooral: moet men als ziekenhuis meer op zoek gaan naar vrouwelijke directeurs en bestuurders? Hoe kunnen vrouwen aangemoedigd worden om zich kandidaat te stellen voor dergelijke posten? Zijn quota aangewezen in de ziekenhuiswereld?

Dit laatste gezegd zijnde: hebben quota wel (altijd) zin? In een interview met Artsenkrant haalt dr. Muriel Thienpont, voorzitter van de medische raad in AZ Alma, bijvoorbeeld aan dat er nauwelijks evenveel kandidaten zijn als leden in de medische raad.

Hopelijk legt u deze krant, op Internationale Vrouwendag nota bene, niet vlugvlug op de stapel andere papieren. Laat het even bezinken. Wat als u bijvoorbeeld voor die nieuwe positie eens specifiek een vrouw voordroeg?