SANDPIPER

05/06/18 om 10:38 - Bijgewerkt om 12:20

SANDPIPER is een internationale, dubbelblinde, multicentrische, gerandomiseerde, gecontroleerde fase 3-studie, volgens de onderzoekers de eerste en tevens grootste studie ooit met taselisib.

José Baselga

José Baselga

Taselisib is een geneesmiddel gericht tegen het gen dat codeert voor de katalytische alfasubeenheid van het fosfatidylinositol-4,5-difosfonaat-3-kinase (PI3KCA). Ongeveer 40% van de oestrogeenreceptorpositieve (ER+) borstkankers vertoont een mutatie van dat gen.

De SANDPIPER-studie werd uitgevoerd bij 516 gemenopauzeerde vrouwen met een plaatselijk gevorderde of gemetastaseerde, niet-reseceerbare borstkanker (ER+, HER2- en PI3KCA-MUT bevestigd bij onderzoek in een centraal lab) bij wie de kanker was verergerd of gerecidiveerd ondanks een initiële behandeling met een aromataseremmer.

De vrouwen werden in een 2-1-verhouding gerandomiseerd naar fulvestrant 500 mg + taselisib 4 mg/d per os (n = 340) of fulvestrant 500 mg + placebo (n = 176). Het primaire eindpunt was de progressievrije overleving zoals geëvalueerd door de onderzoekers.

José Baselga heeft de resultaten gepresenteerd. De waarschijnlijkheid van tumorprogressie was 30% lager bij de vrouwen in de 'fulvestrant + taselisib'-groep dan bij de vrouwen in de 'fulvestrant + placebo'-groep met als gevolg daarvan een mediane stijging van de progressievrije overleving met twee maanden (mediane PFS respectievelijk 7,4 en 5,4 maanden; HR 0,70; p = 0,0037).

SANDPIPER

Dat resultaat werd bevestigd bij een onafhankelijke, blinde analyse van de gegevens door een centraal comité: HR = 0,66. Het percentage objectieve respons bij de vrouwen in de 'fulvestrant + taselisib'-groep was tweemaal hoger dan bij de vrouwen in de 'fulvestrant + placebo'-groep (28,0% versus 11,9%; p = 0,0002).

Voor die bescheiden stijging van de progressievrije overleving moet wel een stevige prijs worden betaald: toevoeging van taselisib veroorzaakte veel meer graad ≥ 3-bijwerkingen (49,5% versus 16,4%) en leidde veel vaker tot een stopzetting van de behandeling wegens bijwerkingen (16,8% versus 2,3%) en tot een verlaging van de dosering (37% versus 2%). De belangrijkste bijwerkingen na toevoeging van taselisib waren diarree en hyperglykemie.

Nog een minpuntje

Bij analyse volgens de geografische streek werden betere resultaten behaald in Noord-Amerika en West-Europa, waar de mediane stijging van de progressievrije overleving 3,5 maanden bedroeg (7,9 maanden versus 4,5 maanden met fulvestrant alleen). De patiënten in Oost-Europa en Latijns-Amerika daarentegen vonden maar weinig baat bij toevoeging van taselisib.

Naar José Baselga, ASCO 2018, Chicago, 1-5 juni.