Herman Moeremans
Herman Moeremans
Huisarts
Column

11/10/17 om 06:00 - Bijgewerkt op 10/10/17 om 14:29

Informatica: een medaille met keerzijden...

De informatica heeft onze wereld razendsnel veroverd en veranderd. Ook in onze medische wereldkunnen we niet meer zonder. We ontkennen ook niet dat het invoeren van elektronische dossiers intussen ook een meerwaarde betekent voor ons dagelijks werk. Onze overheid zit intussen mee te duwen aan die digitale kar: steeds meer worden ook nieuwe verwachtingen en eisen opgelegd aande artsen in een "informatica-vorm". Vooral de huisartsen mochten ervaren hoe incentives en premies worden afhankelijk gemaakt van de mate waarin meegewerkt wordt op de digitale snelweg.

Reeds decennia werd er ook gewaarschuwd voor de mogelijke nadelen en gevaren van dit informatiseren. Vele data, ontsproten in onze vertrouwelijke medische dossiers circuleren intussen over de e-Health-snelweg. Ze "passeren" - al dan niet geanonimiseerd - over servers, zitten intussen verscholen in vitalinks, pacs-on-webs en Hubs... De nodige garanties inzake privacy en juridische aspecten omtrent verantwoordelijkheden blijven echter onduidelijk.

Het blijft evenzeer bang wachten op het moment waarop voor het eerst hackers toeslaan. Een eerste aanvalletje op een afsprakenagenda leek nog onschuldig... Maar wie zijn medisch programma al eens geblokkeerd zag door een computervirus beseft wel dat er heel wat meer "chantagemateriaal" beschikbaar is.

Een andere angel in het informatiseren heb ik al meermaals aangeklaagd: namelijk de illusie die gecreëerd wordt door het digitaal betonneren van kafkaiaanse bureaucratische regels. Dat artsen dit aanvaarden en dit mee in koor "vereenvoudiging" noemen is mij nog altijd een raadsel.

Delen

De overheid verplicht ons wel tot het gebruik van een elektronisch medisch dossier, maar slaagt er tot op heden niet in om een gratis basissoftware te bezorgen.

De meest recente ontnuchtering kregen we echter recent via mail ... en dan nog wel van één van de grote spelers in de markt van medische software: Corilus. Kortweg was de boodschap: wij verhogen de kostprijs voor uw medische software vanaf 1 januari met 37%. Uiteraard hebben de Coriluscommunicatiestrategen dit nieuws verpakt... amper "38,3 euro per maand"... en voor hun "goed product" met "juiste service" hebben ze (ocharme) sinds 2013 nog geen prijsverhoging doorgevoerd. En toppunt in hun bericht: "goed nieuws!" Corilus maakt zich sterk dat ze maximaal onze rechten als klant gaan verdedigen. Ze verwijzen zelfs naar Domus Medica om te tonen hoe goed ze wel bezig zijn. (Misschien kunnen ze met hun knowhow Domus Medica helpen om ons in de medicomut ook 37% opslag te geven?)

De realiteit is dat het nu duurder wordende product reeds in de hogere prijsklassen van softwarepakketten zit. Moet een prijsverhoging van 460 euro dan gezien worden alsof ze hier persé de duurste willen zijn? De reacties van onze collega's medegebruikers van het betrokken programma zijn echter duidelijk. We lezen: "heel erg ontgoocheld", "ik voel mij bedrogen", "pure geldklopperij"tot "Sorry Corilus, jullie stellen mij teleur. Ik ga mijn licht elders opsteken..."

Maar het commercieel bedrijf "Corilus" staat sterk. Door overnames bezetten ze intussen een quasi monopolie in de wereld van medische software. En ja, met de druk van de overheid om steeds verder de informaticaweg op te gaan blijven er weinig keuzes...

Wie moeten we nu met de vinger wijzen? De overheid die ons wel verplicht tot het gebruik van een elektronisch medisch dossier, maar tot op heden er niet in slaagt om een gratis basissoftware te bezorgen? (De aangekondigde Paris heeft al enkele keren maanden vertraging opgelopen). Een praktijktoelage die kostendekkend is voor soft- en hardware krijgen we evenmin van de overheid. Wie moeten we nu met de vinger wijzen? De softwareleverancier? Uiteindelijk doet die slechts wat je van een commercieel bedrijf kan verwachten. Ze willen winst maken... dat dit ten koste gaat van het altruïstische imago waar artsen willen in geloven zal hen worst wezen.Wie moeten we dan tenslotte met de vinger wijzen? De artsen zelf? De immer naïeve beroepsgroep...

Lees meer over: